ويليام شکسپير ميگه: کسي را که دوسش داري ازش بگذر، اگه قسمت تو
                  باشه بر مي گرده ، اگر هم بر نگشت حتماً از اول مال تو نبوده پس
                  بهتر که رفت

                  خدايا ! مگذار دعا کنم که مرا از دشواري ها و خطرهاي زندگي مصون
                  داري ، بلکه دعا کنم تا در روياروئي با آنها بي باک و شجاع باشم. 
                  مگذار از تو بخواهم درد مرا تسکين دهي ! بلکه توان چيرگي بر آن
                  را به من ببخشي

                  خداوندا ! دستانم خالي اند و دلم غرق در آمال. يا به قدرت
                  بيکرانت دستانم را توانا گردان يا دلم را از آرزوهاي دست نيافتني
                  خالي کن.

                  خداوند به ما دو دست داده است، يکي براي گرفتن و ديگري براي دادن،
                  ما مخزن هايي نيستيم که براي ذخيره چيزها ساخته باشند.
                  ما کانال هايي هستيم براي تقسيم چيزها

                  بهترين دوست اون دوستي كه بتوني باهاش روي يك سكو ساكت
                  بنشيني و چيزي نگي و وقتي ازش دور ميشي حس كني بهترين
                  گفتگوي عمرت رو داشتي.

                  ما واقعاً تا چيزي را از دست نديم، قدرش را نمي‌دونيم،
                  ولي در عين حال تا وقتي كه چيزي رو دوباره بدست
                  نياريم، نمي‌دونيم چيزي را از دست داديم.

                  اينكه تمام عشقت رو به كسي بدي، تضميني بر اين نيست كه
                  اون هم همين كارو بكنه پس انتظار عشق متقابل نداشته
                  باش، فقط منتظر باش تا اينكه عشق آروم تو قلبش رشد كنه
                  و اگه اينطور نشد، خوشحال باش كه توي دل تو رشد كرده.

                  در يك دقيقه ميشه يك نفر رو خرد كرد، در يك ساعت ميشه
                  كسي را دوست داشت و در يك روز ميشه عاشق شد ولي يك عمر
                  طول ميكشه تا كسي رو فراموش كرد.

                  دنبال نگاه‌ها نرو، چون ميتونن گولت بزنن، دنبال
                  دارايي نرو چون كم‌كم افول مي‌كنه دنبال كسي برو كه
                  باعث بشه لبخند بزني چون فقط با يك لبخند ميشه يه روز
                  تيره را روشن كرد. كسي را پيدا كن كه تو را شاد كنه.

                  دقايقي توي زندگي هستن كه دلت براي كسي اونقدر تنگ
                  ميشه كه ميخواي اونو را از رويات بيرون بكشي و توي
                  دنياي واقعي بغلش كني.

                  رويايي رو ببين كه ميخواي. جايي برو كه دوست داري.
                  چيزي باش كه ميخواي باشي. چون فقط يك جون داري و يك
                  شانس براي اينكه هر چي دوست داري انجام بدي.

                  آرزو مي‌كنم به اندازه كافي شادي داشته باشي تا خوش
                  باشي، به اندازه كافي بكوشي تا قوي باشي، به اندازه
                  كافي اندوه داشته باشي تا يك انسان باقي بموني و به
                  اندازه كافي اميد تا خوشحال بموني.

                  هميشه خودتو جاي ديگران بگذار، اگر حس ميكني چيزي
                  ناراحتت ميكنه، احتمالاً ديگران را آزار ميده.

                  شادترين افراد لزوماً بهترين چيزها رو ندارن، اونا فقط
                  از اونچه تو راهشون هست بهترين استفاده رو ميبرن.

                  شادي براي اونايي كه گريه مي‌كنن و يا صدمه مي‌بينن
                  زنده است. براي اونايي كه دنبالش ميگردن و اونايي كه
                  امتحانش كردن. چون فقط اينها هستن كه اهميت ديگران رو
                  تو زندگيشون ميفهمن.

                  عشق با يك لبخند شروع ميشه، با يك بوسه رشد ميكنه و با
                  يك اشك تموم ميشه. روشنترين آينده هميشه روي گذشته
                  فراموش شده، شكل ميگيره. نميشه تا وقتي كه دردها و
                  رنجها را دور نريختي، توي زندگي به درستي پيش بري.

                  وقتي به دنيا اومدي، تو تنها كسي بودي كه گريه مي‌كردي
                  و بقيه مي‌خنديدن. سعي كن يه جوري زندگي كني كه وقتي
                  رفتي، تنها تو بخندي و بقيه گريه كنن

                   سرنوشت سه دفعه بهت دروغ ميگه؟! اولين بار وقتي به دنيات مياره... 
                   دومين بار وقتي عاشقت ميکنه سومين بار هم زندگي رو ازت ميگيره تا
                   بفهمي همش خواب بود و بس.

                   زندگي به 3چيز پايدار است: اميد، صبر و گذشت. کسي که هر يک از 
                   اينها را داشته باشد هرگز فرو نمي ريزد. از زندگي هر آنچه لياقتش را
                   داريم به ما مي رسد نه آنچه آرزويش را داريم.
                                 

سلام
وصيت نامه
وصيت نامه ام به شرح زير مي باشد : قبر مرا نيم متر كمتر عميق كنيد تا پنجاه سانت به خدا نزديكتر باشم. بعد از مرگم، انگشت‌هاي مرا به رايگان در اختيار اداره انگشت‌نگاري قرار دهيد. به پزشك قانوني بگوييد روح مرا كالبدشكافي كند، من به آن مشكوكم! ورثه حق دارند با طلبكاران من كتك‌كاري كنند. عبور هرگونه كابل برق، تلفن، لوله آب يا گاز از داخل گور اينجانب اكيدا ممنوع است. بر قبر من پنجره بگذاريد تا هنگام دلتنگي، گورستان را تماشا كنم. كارت شناسايي مرا لاي كفنم بگذاريد، شايد آنجا هم نياز باشد! مواظب باشيد به تابوت من آگهي تبليغاتي نچسبانند. روي تابوت و كفن من بنويسيد: اين عاقبت كسي است كه زگهواره تا گور دانش بجست(البته تو دانشگاه آزاد). دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال كنند. در چمنزار خاكم كنيد! كساني كه زير تابوت مرا مي‌گيرند، بايد هم قد باشند. شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبكاران ندهيد. گواهينامه رانندگيم را به يك آدم مستحق بدهيد، ثواب دارد. در مجلس ختم من گاز اشك‌آور پخش كنيد تا همه به گريه بيفتند. از اينكه نمي‌توانم در مجلس ختم خودم حضوريابم قبلا پوزش مي‌طلبم. به مرده شوي بگوييد مرا با چوبك بشويد چون به صابون و پودر حساسيت دارم. چون تمام آرزوهايم را به گور مي‌برم، سعي كنيد قبر مرا بزرگ بسازيد كه جاي جسدم باشد.

قابل توجه مديران محترم

 (البته يادتون باشه همه شما ي مديرين توي زندگي فردي خودتون حالا ممكنه بعضي هاتون هم مدير ي اداره باشين و صد البته مخاطب مطلب زير اين دسته مديرانند.)

   در برخي از سازمان ها ، ساز و كارهايي غير رسمي وجود دارد كه همچون يك ماشين چمن زني نامرئي عمل مي كند.

    در چنين سازمانهايي هر كس سر بلند كند، اين چمن زن فورا سرش را مي زند تا درست هم قد و اندازه بقيه شود. كساني كه با شهامت ، ابتكار يا يك فعاليت برجسته ، سري در ميان سرها پيدا مي كنند با تيغه تهمت، شايعه و وارونه جلوه دادن حقايق، سرشان بريده مي شود و از رشدشان جلوگيري مي شود.

    عوامل اجرايي چنين ساز و كارهاي چمن زني، افرادي هستند كه خود توان رشد ندارند و مي خواهند با پائين بردن ديگران خود را بالا ببرند.

    مديران كارآمد و توانمند و هوشيار، كه هراسي از رشد و توسعه منابع ندارند و حتي خود مشوق و بسترساز چنين رشدي هستند، مي كوشند چنين ساز و كارهايي را كه مانع رشد و توسعه منابع انساني هستند، شناسايي و حذف كنند.

به اين مي گن يك قدم به جلو به سمت بهره وري

عید سعید مبعث بر همگان مبارک باد

(دوستای گلم آخه من تا یکی دو هفته ممکنه نتونم بهتون سر بزنم)

                                                              ره کاشانه دیگر  بگیریم

                       بیا گم کرده  دیرین  خود را

                                                              سراغ از لاله پرپر بگیریم

ببخشین غمگینه اما حرف دلم بود....

من در خلوت تنهائی خود به این باور رسیده ام که اینجا برای زنده ماندن باید مرد.

 
 آه که چقدر سرانگشتِ خسته بر بُخار اين شيشه کشيدم
 چقدر کوچه را تا باورِ آسمان و کبوتر
 تا خوابِ سرشاخه در شوقِ نور
 تا صحبتِ پسين و پروانه پائيدم و تو نيامدي!
 باز عابران، همان عابرانِ خسته‌ي هميشگي بودند
 باز خانه، همان خانه و کوچه، همان کوچه و
 شهر، همان شهر ساکتِ ساليان ...!
 من اما از همان اولِ بارانِ بي‌قرار مي‌دانستم
 ديدار دوباره‌ي ما مُيَسّر است ...!
 مرا نان و آبي، علاقه‌ي عرياني،
 ترانه‌ي خُردي، توشه‌ي قناعتي بس بود
 تا براي هميشه با اندکي شادماني و شبي از خوابِ تو سَر کُنم.

  ديگر سراغت را از نارنجِ رها شده در پياله‌ي آب نخواهم گرفت
 ديگر سراغت را از ماه، ماهِ درشت و گلگون نخواهم گرفت
 ديگر سراغت را از گلدانِ شکسته بر ايوانِ آذرماه نخواهم گرفت
 ديگر نه خوابِ گريه تا سحر،
 نه ترسِ گمشدن از نشانيِ ماه،
 ديگر نه بُن‌بستِ باد و
 نه بلنداي ديوارِ بي‌سوال ...!
 من، همين منِ ساده ... باور کن
 براي يکبار برخاستن
 هزار‌هزار بار فروافتاده‌ام.

 حالا مي‌دانم همه‌ي ما
 جوري غريب ادامه‌ي دريا و نشانيِ آن شوقِ پُر گريه‌ايم.
 گريه در گريه، خنده به شوق،
 نوش! نوش ... لاجرعه‌ي ليالي!
    در جمع من و اين بُغضِ بي‌قرار،جاي تو خالي!

شعر:سید علی صالحی

برنگشتند و پس از  رفتنشان      بی جهت عقربه ها می گردند

آه !  این  ثانیه های  بی رحم      چه  بلایی   به   سرم   آوردند

نه به چشمم افقی بخشیدند     نه  ز  بغضم  گره ای  وا  کردند

لحظه ها همهمه هایی موهوم    لحظه ها فاصله هایی سردند

ز چه  رو  سبز  بنامم  به  دروغ    لحظه هایی  که  یکایک  زردند

بگذار     ز      پیشم       بروند     لحظه هایی که همه  پر دردند

در زيباترين ضيافت آسمان ، پاكترين معراج عاشقانه را برايتان خواستارم. آسمان دلتان پر نور

ميلاد مولاي متقيان بر همه مباركباد.

نيمه شب ليلي اومد و وقتي اونو تو خواب عميق ديد ، از کيسه اي که به همراه داشت ، چند مشت گردو برداشت و ريخت تو جيبهاي مجنون و رفت .

مجنون وقتي چشم باز کرد ، خورشيد طلوع کرده بود ، آهي کشيد و گفت :
اي دل غافل يار آمد و ما در خواب بوديم . افسرده و پريشون برگشت به شهر .

در راه يکي از دوستانش اونو ديد و پرسيد : چرا اين قدر ناراحتي ؟!
و وقتي جريان را شنيد با خوشحالي گفت : اين که عاليه ! آخه نشونه اينه که ليلي به دو دليل تو رو خيلي دوست داره ! 
دليل اول اين که : خواب بودي و بيدارت نکرده ! و به طورحتم به خودش گفته : اون عزيز دل من که تو خواب نازه ، پس چرا بيدارش کنم ؟
و دليل دوم اينکه : وقتي بيدار مي شدي ، گرسنه بودي و ليلي طاقت اين رو نداشت ، پس برات گردو گذاشته تا بشکني و بخوري !

مجنون سري تکان داد و گفت : نه ! 
اون مي خواسته بگه :
تو عاشق نيستي ! اگه عاشق بودي که خوابت نميبرد !
تو رو چه به عاشقي؟ بهتره بري گردو بازي کني !

یک شبی  مجنون  به  خلوتگاه  ناز         با  خدای  خویش  می کرد   راز

کای خدا نامم  تو  مجنون  کرده ای        از  غم  لیلا  دلم  خون  کرده ای

وحی  آمد  سوی   مجنون از  جلال       هرچه میخواهی در این درگه بنال

من به لیلا  داده ام  چشمان  مست      من تو را  کردم  چنین  لیلا پرست

چشم لیلی نیست رخسار من است     کار لیلی نیست این کار من است

ذره ای  از  حسن  من  در  گل  فتاد      شور  و  غوغا  در  دل   بلبل  نهاد

در   رخ   لیلی   نمودم    خویش   را       سوختم   مجنون  کفر اندیش  را

این متن رو یکی از دوستان گلم برام ارسال کرده و شعرش هم یادگاره ی عزیز که خودش یادگاره ..........!!!!!

اگه قول بدین بچه های خوبی باشین و نظر بدین معانی سمبلیک بقیه گلها رو هم  براتون می گم.

اگر داوطلبي در كنكور قبول نشد هيچ تقصيري نداردچرا كه سال فقط 365 روز است. در حالي كه: 

1)      سال 52 جمعه داريم و ميدانيد كه جمعه ها فقط براي استراحت است به اين ترتيب 313 روز باقي ميماند.

2)      حداقل 50 روز مربوط به تعطيلات تابستاني است كه به دليل گرماي هوا مطالعه ي دقيق براي يك فرد نرمال مشكل است. بنابراين 263 روز ديگر باقي ميماند.

3)      در هر روز 8 ساعت خواب براي بدن لازم است كه جمعا" 122 روز ميشود. بنابراين 141 روز باقي ميماند.

4)      اما سلامتي جسم و روح روزانه 1 ساعت تفريح را ميطلبد كه جمعا" 15 روز ميشود. پس 126 در روز باقي ميماند.

5)      طبيعتا" 2 ساعت در روز براي خوردن غذا لازم است كه در كل 30 روز ميشود. پس 96 روز باقي ميماند.

6)      1 ساعت در روز براي گفتگو و تبادل افكار به صورت تلفني لازم است. چرا كه انسان موجودي اجتماعي است. اين خود 15 روز است. پس 81 روز باقي ميماند.

7)      روزهاي امتحان 35 روز از سال را به خود اختصاص ميدهند. پس 46 روز باقي ميماند.

8)  تعطيلات نوروز و اعياد مختلف دست كم 30 روز در سال هستند. پس 16 روز باقي ميماند.

9)  در سال شما 10 روز را به بازي ميگذرانيد. پس 6 روز باقي ميماند.

     10) در سال حداقل 3 روز به بيماري طي ميشود و 3 روز ديگر باقي است.

     11) سينما رفتن و ساير امور شخصي هم 2 روز را در بر ميگيرند. پس 1 روز باقي ميماند.

    12) 1 روز باقي مانده همان روز تولد شماست. چگونه ميتوان در آن روز درس خواند؟!!

نتيجه ي اخلاقي: پس يك داوطلب نرمال نميتواند اميدي براي قبولي در دانشگاه داشته باشد.

  این زمان نیست که می گذرد مائیم که می گذریم.

اگه شما رو با نمره ۹۹/۱۱مشروط كردن !.........خوب شده ديگه

اگه استاد مي خواد پایه تون قوی بشه و دوباره تو کلاس زیارتتون کنه!.........بشه

اگه استادای لیسانسه تون(مخصوص دانشگاه آزاد بروجرد) خیلی انتظار بالایی ازتون دارن!...............دارن دیگه

اگه يه دفعه هارد 60گيگابايت شما هاپولي هاپو شده!.........پيش مياد ديگه

اگه پرسپوليس قراره از پيكان ببازه !.........ببازه

اگه سر مراسم عقد،همونجا،عروس خانوم گفت نه!.........ايشاالله خوشبخت بشه

اگه صبح ها ساعت ۷ به جای ۸ رفتين سر كار !.........دقيقا" رفتين سر كار

اگه كفشي رو كه امروز واكس زدين رو همه لگد مي كنن !.........تعجبي نداره

اگه درست شب امتحان بعد از مدتها به عروسي دعوت شدين !.........مباركه،عروسي رو كه نمي شه نرفت

اگه كار شما به جايي رسيده كه خودتون به خودتون ايميل مي زنين !.........اينجوري هم يه صفايي داره

اگه توي انتخاب واحد به شما ۸ واحد بيشتر نرسيده !.........حتما" حكمتي توي اون بوده

اگه بعد از 3ساعت چت كردن طرفتون چیزی می گه که می زنه تو ذوقتون !.........مهم نيست

اگه شمعهاي كيك تولد شما رو بقيه فوت كردن !.........لبخند بزنين

اگه ماشينتون جلوي يه مدرسه دخترونه پنچر شد و شما پنچر گيري بلد نبودين !.........خودتون رو نبازين

اگه در حال فرستادن قلب و بوسه با مسنجر متوجه شدين يكي پشت سرتون وايساده !.........عيبي نداره بابا

اگه بغل دستي شما سر كلاس كه اتفاقا" كنار شما رديف اول نشسته انگشتش رو تا مچ توي دماغش فرو كرد،شش دور بپيچوند، بعد با يه حالت دوراني بيرون آورد،خوب بهش نگاه كرد و بعد خيلي آروم زير ميز كلاس دستش رو پاك كرد !.........نه !اين يكي رو شرمنده . آدميزاد هم يه تحملي داره  

حالا چي نظر ميدي يا نه دلت مياد نظر ندي.....

 وقتي تو رفتي ما هم از آن خانه اسباب کشي کرديم. پدرت توي صفحه حوادت خوانده بود که بيشتر اتفاقا توي  10  کيلومتري خانه ما اتفاق ميافته. ما هم  10  کيلومتر اينورتر اسباب کشي کرديم. اينجوري ديگر لازم نيست که پدرت هر روز بيخودي پول روزنامه بدهد. آدرس جديد هم نداريم. خواستي نامه بفرستي به همان آدرس قبلي بفرست. پدرت شماره پلاک خانه قبلي را آورده و اينجا نصب کرده که دوستان و فاميل اگه خواستن بيان اينجا به همون آدرس قبلي بيان آب و هواي اينجا خيلي خوب نيست. همين هفته پيش دو بار بارون اومد. اوليش  4  روز طول کشيد ،‌دوميش  3  روز . ولي اين هفته دوميش بيشتر از اوليش طول کشيد.  

گضنفر جان،‌آن کت شلوار نارنجيه که خواسته بودي را مجبور شدم جدا جدا برايت پست کنم. آن دکمه فلزي ها پاکت را سنگين ميکرد. ولي نگران نباش دکمه ها را جدا کردم وجداگانه توي کارتن مقوايي برايت فرستادم.  

 پدرت هم که کارش را عوض کرده. ميگه هر روز  800،‌ ‌ 900  نفر آدم زير دستش هستن. از کارش راضيه الحمدالله. هر روز صبح ميره سر کار تو بهشت زهرا،‌ چمنهاي اونجا رو کوتاه ميکنه و شب مياد خونه.

ببخشيد معطل شدي. جعفر خان کفاش رفته بود دستشويي حالا برگشت

 خواهرت هم امروز صبح فارغ شد. هنوز نميدونم بچه اش دختره يا پسره . فهميدم بهت خبر ميدم که بدوني بالاخره به سلامتي عمو شدي يا دايي. راستي حسن آقا هم مرد! مرحوم پدرش وصيت کرده بود که بدنش را به آب دريا بندازن. حسن آقا هم طفلکي وقتي داشت زير دريا براي مرحوم پدرش قبرميکند نفس کم آورد و مرد!‌شرمنده .                   

همين ديگه .. خبر جديدي نيست
قربانت .. مادرت 

راستي:‌گضنفر جان خواستم برات يه خرده پول پست کنم، ‌ولي وقتي يادم افتاد که ديگه خيلي دير شده بود و اين نامه را برايت پست کرده بودم

حالت دوم: اين حالت با فعل دادن صرف ميشود . مثلا رياضي بهم ۵۰/۸ داد.( مردک اصلا از بیخ ترکه.)                                                                      

حالت سوم : اين حالت با فعل گرفتم بيان ميشود . مثلا از مدارالکتریکی بالاخره يه نمره ۱۸ گرفتم . ( دهنم سرویس شد )                                                     

در همين راستا چند حالت براي کسب نمره هم وجود داره :  

۱ـ روش کسب نمره قبل از امتحان : بچه ها سه بار کل کتاب ها رو دوره ميکنيد . بعد سه بار ديگه از روي اونها مرور ميکنيد . بعد سه بار از روي اونها رونويسي ميکنيد. بعد سه بار اونها رو حفظ ميکنيد . بعد سه بار اونها رو از بر ميکنيد . مطمئن باشيد که نمره خوب ميگيريد .(اگه ديگه نمره خوب نگرفتي انصافا برو ترک تحصيل کن ملت علاف موندن).   

۲ـ روش کسب نمره موقع امتحان : همون قصه هميشگي ابر و باد و مه و خورشيد و فلک که دست به دست هم ميدن تا امدادهاي غيبي برسه و شما نمره بگيريد . که البته اين مبحث بسيار تخصصي بوده و انواع روش ها و شگردهاي بروز اين مبحث توسط اساتيد مجرب بعدا نوشته خواهد شد.( مراقب باش گير نيفتي اخوي )       

 ۳ـ روش کسب نمره بعد از امتحان : اين روش مخصوص مخ زن هاي عزيز ميباشد اگه تو اين حرفه تبحر داريد کارتون درسته درسته . بريد و يه تيليت مغز اساسي از مخ استاد و معلم و هر کسي که ميتونه نمره رو بهتون بده درست کنيد . البته استادای گروه کامپیوتر دانشگاه بروجرد رو بی خیال بشین .(کدوم استاد؟؟؟!!!!)