خیال خام پلنگ من ,  به سوي  ماه  جهيدن  بود     و ماه را ز بلندايش  ,  به سوي خاک کشيدن بود

پلنگ من -دل مغرورم - پريد و پنجه به خالي زد     که عشق - ماه بلند من - وراي دست رسيدن بود

گل شکفته!  خداحافظ  اگر چه  لحظه ی  ديدارت    شروع وسوسه اي در من,به نام ديدن و چيدن بود

من و تو آن دو خطيم آري!  موازيان به ناچاري    که هر دو باورمان  ز آغاز, به يکدگر نرسيدن بود

اگر چه  هيچ  گل  مرده , دوباره  زنده  نشد  اما    بهار   در  گل   شيپوري  مدام   گرم   دميدن   بود

شراب خواستم وعمرم, شرنگ ريخت به کام من    فريب کار   دغل  پيشه ,  بهانه اش  نشنيدن  بود

چه سرنوشت غم انگيزي که کرم کوچک ابريشم   تمام  عمر قفس مي بافت ولي  به فکر  پريدن بود