بی نگاه  عشق  مجنون  نیز  لیلایی  نداشت

بی مقدس  مریمی  دنیا  مسیحایی  نداشت

بی تو  ای شوق غزل  آلوده ی شب های من

 لحظه ای حتی  دلم با من  هم آوایی نداشت

آن قدر خوبی که در چشمان تو گم می شوم

 کاش چشمان تو هم  این قدر زیبایی  نداشت

 این منم  پنهان ترین افسانه ی  شب های تو

  آن که در مهتاب  باران  شوق  پیدایی نداشت

  در گریز  از  خلوت  شب های   بی پایان  خود

   بی تو  اما خواب  چشم  هیچ  لالایی نداشت