دانستیم باران چقدر بی بهانه می بارد

وتقویم های تازه همیشه

روزهای کهنه را تکرار می کنند ...

*آرزوها چه نارسیده چیده می شوند و

واژه ها چه بی جوانه و بی ریشه می خشکند

روزگاری است که دلم چشم به راه کسی است...